Narcisme

Iets over mezelf.

Na 20 jaar in de ICT ben ik vanaf 2004 onvrijwillig werkloos. Niet de schuld van mijn baas hoor! Een bloedklontje gooide roet in het hersen-eten. De hersenstam om precies te zijn. En in de hersenstam zetelt de aansturing van hart en longen (gelukkig niet geraakt, anders had ik dit niet kunnen typen). Maar ook je basale reflexen en de doorgave van informatie door je ledematen over het evenwicht van je lijf. Dronken mensen verdoven dit nogal eens met alcohol. Dan lopen ze te zwabberen en verliezen vaak hun evenwicht. Of het wordt geraakt door een infarct, zoals bij mij. Het effect is hetzelfde.

In de jaren die volgen krijg ik nog 2x problemen met mijn hart, nog 2x longontsteking, diabetes II en naast het ravenzwarte haar ook een wat minder begeerlijk iets mee van mijn moeder. Myotone dystrofie, ofwel Curschmann-Steinert, een zeldzame erfelijke spierziekte.

Het heeft ook zijn voordelen hoor! Ik hoef niet meer in de file te staan. Ik hoef niet vroeg mijn bed meer uit. Ik kan doen en laten wat ik wil en nog kan doen. Maar dat is niet echt iets om jaloers op te zijn.

Wat zeker niet is aangetast is mijn gevoel (of het gebrek er aan?) voor humor, hoewel hij wat zwartgalliger kan zijn geworden. Dat mag ik me toch wel permitteren, toch?

En nu ik geen dure leasebak meer kan rijden gaat mijn geld naar gitaren, foto-apparatuur, Apple en naar wat goede doelen, zoals dieren, kinderen en bekenden. En probeer ik de wereld een klein beetje beter te maken door gebruik van bamboe-kleding, minder vlees, led-lampen, fanatieke afvalscheiding en meer.

Ik hoop me nog wat nuttig te kunnen maken voor mijn flink gekrompen wereldje. Oh en geld? Dat interesseert me nog minder dan vroeger.