Theo

Jan Baelemans
Theo

Het is alweer een tijdje geleden, mijn schooltijd, De meeste indruk maakte de middelbare school. In mijn geval de Rijks. Ik zat in de eerste mammoet-klas, Atheneum. Porno was moeilijk aan te komen toen. Ik had een hele verzameling mooie blote vrouwen, althans op foto. Netjes ingeplakt in mijn schoolagenda. Tijdens nederlandse les zat ik samen met mijn bankgenoot te bladeren, De leraar, een boom van een vent en altijd op sandalen (dan kon hij, net als ik later, zijn vingers aan zijn sokken afvegen) zag het. Kwam rustig aanlopen en nam mijn agenda mee. Hij zat hem rustig door te bladeren achter zijn lessenaar.

Ik zette mij schrap om de tirade te ondergaan en de preek aan te horen. Het angstzweet brak mij uit en ik kneep de billen samen, Met het schaamrood op de kaken wachtte ik het moment af van publieke vernedering wanneer mijn agenda-geheimen aan mijn klasgenoten onthuld gingen worden. En.

Na een tijdje stond hij op, liep met de agenda in de hand op mij af, gaf hem terug en sprak de woorden die ik nooit zou vergeten.

"Je houdt het toch niet alleen bij papier, hè Jan?".

Theo, één van de leraren die voorgoed op mijn netvlies zijn gebrand. In de goede betekenis van het woord. Een markant figuur en voorbeeld voor het leven. Mag hij rusten in vrede.