Ome Rien

Jan Baelemans
Familie Lips

Er was nog 1 directe connectie met mijn moeder in leven. Haar jongste broertje. Ook de jongste van de 3 zussen en 1 broer. Deze week is hij op 75-jarige leeftijd overleden. Zijn zussen hebben dat niet gehaald door de erfelijke spierziekte. Moderne technieken en een betere zorg en kennis van de problemen hebben hem wat extra tijd opgeleverd. Helaas bij je geboorte staat al vast dat je sterft. Maar het blijft een klap in je gezicht, ook al weet je dat hij er aan komt.

Ome Rien. De nog enige levende dna-link met het verleden en mijn oorsprong. Nog twee hele lieve tantes in blakende (?) gezondheid, maar aangetrouwd. Niet minder, wel anders.

Ome Rien. Mijn hemdenleverancier (luchtmachtblauw). Mantelzorger (met tante Elly) van mijn vader. Voorbeeld van hoe een oom moest zijn, van mijn moeders kant. Maar ook mijn toekomstbeeld van mijzelf. Alsof je naar een toekomstige versie van jezelf zit te kijken. Dit kan ook mijn lot worden. Niet de dood op zich, maar de manier waarop. Gelukkig zonder lijdensweg zonder uitzicht. Gewoon snel en genadig.