Negentig

Negentig

Jan Baelemans
Pa
Dutch

Negentig. Een negen en een nul. De negen is mijn vader. De nul? Vul zelf maar in. Hij is overleden in 2011. Dus al ruim 3 jaar dood. En weet wat je wat erg is? Ik ben blij voor hem. Want als hij nog had geleefd? Hoe men op dit moment omgaat met de mensen die het mogelijk hebben gemaakt om nu te leven zoals wij doen? Ik schaam me vreselijk. In oude culturen zijn de wijze oude mannen het belangrijkste wat er bestaat. In onze samenleving? Als ik mijn mobieltje maar heb. Als ik maar mijn naam kan vestigen in 4 jaar Binnenhof. Als ik, als ik, als ik. Egoïsme. Geen altruïsme. Klopt. Geen altruïsme zonder egoïsme. Maar de balans is zoek. Dank aan de euro, dollar, yen of hoe hij ook mag heten. Dank aan het kapitaal. Geld laat de wereld draaien. Makes the world go round. Ja, maar de goede kant op? Pa, wij lossen het wel op. Maak je maar niet meer druk. Vroeger was alles beter. Anders? Ook goed. Zonder verandering geen vooruitgang. En ja, niet iedere verandering is een vooruitgang. Gelukkig zijn er vrijwilligers. Zijn er nog professionals? Of zijn die allemaal vrijwilliger? F*ck you Den Hague.

Sollicitatie? Is er iemand die het hele plaatje ziet? De ene bezuiniging hier betekent extra kosten daar? Maar dat is een ander zijn stoepje. Zijn probleem.

Ik had graag mijn vader's verjaardag in een betere stemming gevierd.

Ikke