Hommeles

Jan Baelemans
Dakpan

Het was vandaag hommeles op mijn terras. Last van hangjeugd. Nee geen Marrokaanse, Turkse of Syrische. Geen vluchtelingen althans van menselijke oorsprong. Nee van het hommel-soort. Nuttige beestjes en ik heb een grote tuin waarin ze, en andere diersoorten, hun gang mogen gaan. Maar één ding moeten ze afblijven! Mijn huis. Nu zijn die beesten verzot op goede huisvesting. Dus net als wij vroeger blij met een stenen onderkomen zoals grotten en spleten in muren. En een gemetselde muur heeft meestal/altijd gleuven in verband met vocht, ontluchting en zo voorts. Dank u namens de hommels maar ze slopen de isolatie tussen buiten- en binnenmuur. Ha maar ik ben slimmer. Ik zet een overtollige dakpan tegen de ingang. Dat zal ze leren! Niet dus, gewoon langs de dakpan naar binnen. Dan de dakpan vlak tegen de muur, haha! Helaas de dakpan heeft een ribbel om op de andere pannen te liggen en niet weg te glijden. Dus de familie hommel gaat lekker langs de spleet die over blijft en hun ingang is zelfs nog beter beschermd. Maar dan is er buiten de waard Jan gerekend. Een stuk hout er tussen zodat de ingang helemaal afgesloten is. Nu kunnen ze er niet meer in. Alleen nog van die horde boze hommels afkomen die na een dag zware arbeid hun huis niet meer in kunnen. Ik voel me een beetje als president Assad.